DUIF EN SPERWER - Jacques Perk

"Mijn God"- zoo sprak de duif - "is innig zacht,
Heeft donzen wieken, en bemint ons allen;
Almachtig, heerscht hij over duizend-tallen,
En houdt op ieglijk duifje trouwe wacht".

De sperwer sprak: "Mijn God heeft vlucht en kracht,
En kan op eens uit hooger luchten vallen,
En die Volmaakte laat een juich-kreet schallen,
Wanneer zijn schoone neb een doffer slacht."

Zoo keven zij; de een riep: "Gij lastert God" -
En de ander: "Gij zijt dom"- "Gij wilt mij krenken"-
- Godloochenaar!" - Gij drijft met God den spot!"

Een uil, vol wijsheid, zag ik stille wenken;
Die sprak: "Verdraagt elkaar, en weest niet zot,
Daar wij ons, állen, God met vleugels denken."

(uit Gedichten, 1910)