HERFSTNOTITIES IV - Gabriel Smit
Soms zie ik het najaar als afscheid,
soms zie ik het als begin:
einde van zonlicht en leven,
oorsprong van sterven en nacht.
Maar als ik, tot rust gekomen,
mij klaarder vooroverbuig
naar de lichtkern van alle dingen
weet ik: het is niet waar.
Het is geen begin en geen einde,
geboorte niet, sterven niet,
het is een daartussen zweven
in glans die nog niet bestaat.
Het is tussen gaan en komen
een aanvang van evenwicht:
geboorte en dood houden bevend
hun dwingende hartslag in
en laten een ruimte open
die trilt tussen tijd en tijd:
de haat tussen leven en sterven
is de liefde der eeuwigheid.
Verzamelde Gedichten, 1969
